Duitse soldaat en krantenknipsels

Soms komt er iemand naar het museum in verband met een onderzoek. Dat kan zijn vanwege een publicatie of script, maar ook om persoonlijke redenen. Enkele maanden geleden kwamen 3 mensen naar het museum die op zoek waren naar de vader van een van hen.

Het bleek een echtpaar uit IJmuiden samen met een nicht. Zij waren benieuwd of er informatie was over Duitsers die tijdens de oorlog in Zandvoort gelegerd waren. De nicht bleek het gevolg van een korte affaire tussen een Duitse soldaat en een Zandvoortse vrouw. Zij had haar vader nooit gekend en nauwelijks iets over hem gehoord. Inmiddels was ze al tegen de zeventig jaar oud. Gezien de beperkte gegevens was het bijzonder lastig om iets concreets te vinden. De man was een van de vele Duitse soldaten die in Zandvoort was geweest. Ook een link richting Texel liep dood evenals de opmerking dat de vrouw in een opvanghuis voor NSB kinderen in Zandvoort had gezeten. Na de oorlog was zij bij pleegouders geplaatst ver weg van Zandvoort.

Via het museum was het mogelijk om familieleden van haar moeder te traceren en tevens kon worden vastgesteld dat het opvanghuis niet in Zandvoort maar in Bloemendaal was gelegen. Uit contacten die daarop volgden bleek dat het nog steeds een gevoelige kwestie betrof. Ook de in Duitsland getraceerde familie van de Duitse soldaat was aanvankelijk weinig meewerkend. Toch kon de nicht na een lange speurtocht, waarbij ook de Duitse pers werd ingeschakeld, uiteindelijk het graf van haar vader bezoeken en kennis maken met de familie van vaders zijde.

Begin juni kwam het echtpaar, zonder nicht, in het museum verslag doen van de speurtocht. Dankzij het doorzettingsvermogen van de vrouw van het echtpaar kon de zoektocht met succes worden afgesloten. Hoewel het museum hierbij een bescheiden aandeel had, werd zij toch beloond met een zelfgebakken appeltaart.

Krantenknipsels

Soms wordt het museum een persoonlijke verzamelingen aangeboden. Het betreffen zaken die betrokkene persoonlijk of in het algemeen bezig houdt. Het aanbod wordt bekeken op inhoud en museaal belang. Wat voor de aanbieder of diens familie van grote emotionele waarde is, hoeft dat voor het museum niet perse het geval te zijn.

Uiteraard is dat soms best wel confronterend en enige tact is dan ook vereist om op de juiste wijze kenbaar te maken dat het gebaar zeer op prijs wordt gesteld maar dat het museum er niet zo veel mee kan. Voorbeelden zijn de verzamelalbums vol met krantenknipsels. Door gepassioneerde mensen jarenlang uitgeknipt en ingeplakt. Het onderwerp betreft in ons geval vaak Zandvoort. Gemeenteaangelegenheden, clubzaken, bekende personen enzovoort, als het maar iets met Zandvoort te maken heeft wordt het uitgeknipt en ingeplakt. In het slechtste geval met plakband. Niet goed voor het papier en de leesbaarheid. Omdat door internet vele archieven, waaronder dagbladen en tijdschriften, bekeken kunnen worden, zijn de verzamelde krantenknipsel ‘slechts’ een stoffelijke herinnering uit het verleden. Toch moet het album niet te snel terzijde geschoven worden. Voor de verzamelaar waren de berichten de moeite waard om in te plakken en op zijn minst kan gekeken worden waarom. Soms levert dat verrassende vondsten op.

Berichten uit bladen die niet meer bestaan kunnen interessante informatie bevatten zeker wanneer ze van lang geleden zijn. Zo leverde het plakboek van Cornelis Terol beelden en informatie op van de oud koster van de Hervormde kerk. Deze zaken zijn wel opgenomen in het fotoarchief van het museum en voor iedereen via onze website te bekijken. Dus mocht U een plakboek van lang vervlogen tijd tegenkomen en weet u niet wat u er mee moet doen, breng het dan gerust langs.

      comments